Zoveel te doen

“Zoveel te doen. Ik heb nog zoveel te doen. Ik moet nog hinkstapspringen op de maan. Zoveel te doen…” Het liedje van Toontje Lager dreunt vaak in mijn hoofd. Als ik een rondje wil gaan hardlopen, als ik een avondje uit wil met vrienden, als ik een weekendje weg wil met mijn vrouw. Het komt er allemaal niet van. “Zoveel te doen…”

Vorige week is mijn laptop gecrasht, alles weg. Natuurlijk had ik back-ups moeten maken van mijn belangrijkste bestanden en natuurlijk had ik die laptop al veel eerder moeten vervangen. Ik heb mij eens laten vertellen dat de nieuwste iPhone meer rekencapaciteit heeft dan de computers waarmee de NASA in 1969 Apollo 11 naar de maan stuurde. Mijn laptop functioneerde ongeveer op het niveau van de Apollo 13, de rampvlucht van een paar jaar later. Die van: “Houston we have a problem.”

“Dumping physical memory”, zei de kansloos ratelende laptop voor mijn neus. Met lood in de schoenen belde ik mijn klanten: “Houston we have a problem.” Had ik die laptop maar eerder vervangen. Als hadden er is, is hebben gedaan. Ik ging naar de winkel om een nieuwe laptop te kopen, veel anders zat er niet op. Tegenover de Mediamarkt zag ik een bioscoop. Er hing een affiche van een film die mijn vrouw graag wilde zien. “Zoveel te doen…”, het liedje dreunde weer eens door mijn hoofd.
Had ik het afgelopen jaar één ochtend vrijgemaakt om een nieuwe laptop te kopen, dan had ik nu zeeën van tijd gehad. Dan was ik niet al dat werk kwijt geweest. Werk dat mij er steeds van had weerhouden tijd vrij te maken om een nieuwe laptop te kopen. In de glazen winkelruit zag ik een spiegelbeeld van mijzelf. Half tien ’s ochtends en ik zag er doodmoe uit. Een beetje zoals mijn laptop gisteren: nog wel levend, maar het moment van instorten was nabij. Ik schrok van de vergelijking. Voor een nieuwe ik ga je niet even naar de Mediamarkt.
Al dat werk, steeds weer die reden om niet dat rondje te gaan hardlopen, om niet dat biertje te gaan drinken met vrienden, om niet… Al dat werk. Waar zou het mij brengen als mijn eigen systeem morgen zou beginnen met het dumpen van physical memory? Opeens wist ik wat op dat moment het allerbelangrijkste was: twee kaartjes voor de film van vanavond.